ഉഷ

 "നിങ്ങള്‍ രണ്ട് പേരും  പോയി നടന്നിട്ട് വരൂ...!" താര  റൂമിലേക്ക് കയറി.

വേലിക്കപ്പുറം  ഒരു റോഡ്. അതിനുമപ്പുറം  ഉള്‍ക്കടലില്‍ വെള്ളം  മടി പിടിച്ചു കിടകുന്നതു പോലെ നിശ്ചലം. ഇടയ്ക്കിടെ കൊറ്റികളോ പെലിക്കണുകളോ ഒക്കെ  പറന്നിറങ്ങുകയും പോവുകയും  ചെയ്യുന്നുണ്ട്. എന്നിട്ടും  അനക്കമില്ലാത്ത വെള്ളത്തില്‍ ആകാശത്തിന്റെ ഊതനിറമോടിയ പ്രതിഫലനം.

ഗൗര്‍ദീപിന്റെ ജീന്‍സിനു ഇറക്കം  പോര. ഷൂവിനുള്ളിലെ വെളുത്ത സോക്സ് തെളിഞ്ഞു കാണാം, അവനോരോ ചുവടു വെയ്ക്കുമ്പോഴും.

അവനോട് ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യം  മനസ്സില്‍ കിടന്ന് ഇരമ്പുന്നുണ്ട്. ഓരോ തവണയും  തള്ളലില്‍ ചോദിച്ചാലോ എന്ന ഭാവം പണിപ്പെട്ടാണു ഞാനടക്കുന്നത്.

ഇതിനു മുമ്പ് അലക്സാണ്ട്രിയ എന്ന സ്ഥലത്താണു ഗൗര്‍ദീപിനോടൊത്ത് ഞങ്ങള്‍ സമയം  ചെലവഴിച്ചത്. ഏഴോ എട്ടോ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ്.  അന്ന്, ഉഷയും  അവനോടൊപ്പം  ഉണ്ടായിരുന്നു. അവര്‍ പുതിയ ജോടികള്‍. താരയും  ഞാനുമാവട്ടെ അന്നു് വിവാഹം  കഴിച്ചിട്ടില്ല. ഞങ്ങളോടൊപ്പം അന്നു താരയുടെ അനുജത്തിയും കൂടെക്കൂടിയിരുന്നു. തേര്‍ഡ് വീലായിട്ട് തന്നെയായിരുന്നു അന്നൊക്കെ അഞ്ജുവിന്റെ പെരുമാറ്റം.

അലക്സാണ്ട്രിയയിലെ കൗതുകങ്ങള്‍ കണ്ട് നടക്കുമ്പോള്‍ വഴുവഴാന്നു തിളങ്ങുന്ന പെരുമ്പാമ്പിനെയും  തോളിലേറ്റി ഒരുവന്‍ ഡെക്കില്‍ നില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു. അയാള്‍ക്കൊപ്പം  ഞങ്ങളെല്ലാവരും  ഫോട്ടോകള്‍ക്ക് പോസ് ചെയ്തത് ഓര്‍മ്മയുണ്ട്. അന്നേരം  വീശിയടിച്ച കാറ്റില്‍, ഉഷയുടെ നീളമുള്ള മുടി ഗുര്‍ദീപിന്റെ മുഖത്തേക്ക് പാറി വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അതും അന്നത്തെ ഒരു ഫോട്ടോയിലുണ്ട്.

തിരികെ അവരുടെ താമസസ്ഥലത്ത് എത്തിയപ്പോള്‍, ഉഷയുടെ അമ്മ അവര്‍ക്ക് കൊടുത്തു വിട്ട പ്രത്യേകം മസാലപ്പൊടിയിട്ട് അവള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ചായയൊരുക്കിത്തന്നു.   ഏലക്കായുടെയും  ചുക്കിന്റെയും  സ്വാദുള്ള നല്ല ചായ - അതിപ്പോഴും  ഓര്‍മ്മയുണ്ട്.

ഗൗര്‍ദീപ് ഭാഗ്യവാനാണെന്ന് ആ ചായ ഊറിക്കുടിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. നല്ല ഭാര്യ. സുന്ദരി. നല്ല സ്വഭാവം.

എട്ട് വര്‍ഷത്തിനിപ്പുറം. ഗുര്‍ദീപ് ഇപ്പോള്‍ ഒറ്റയ്ക്കാണു്. ഉഷ അവനെ പിരിഞ്ഞ് ഇന്‍ഡ്യയില്‍ എവിടെയോ ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കുന്നു. മുമ്പൈയിലോ മറ്റോ.  ഞങ്ങള്‍ ഈ വിവരം  അറിഞ്ഞിട്ട് അധികനാളായിട്ടില്ല; ഏറിയാല്‍ രണ്ടാഴ്ച. അതുവരെ, ഭാര്യാസമേതനായി ഗുര്‍ദീപ് സസന്തോഷം  എവിടെയോ ജീവിക്കുന്നുവെന്ന മനോചിത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. അപ്പോഴത് വിശ്വസിക്കാനേ പറ്റിയില്ല.

നടന്ന് നടന്ന് മെയിന്‍റോഡ് പോവുന്ന പാലത്തിനടിയിലൂടെയുള്ള  വഴിയിലെത്തി. തുല്ല്യദൂരത്തില്‍ മൂന്ന് പടുകൂറ്റന്‍ തൂണുകളിലായിട്ടാണു പാലം  നില്‍ക്കുന്നത്. വെള്ളത്തില്‍ മുങ്ങി നില്‍ക്കുന്നിടത്തെല്ലാം  ബാര്‍ണിക്കിള്‍സ് പടര്‍ന്നിരിക്കുന്നു.

അവിടെ ഒരല്പനേരം നിന്നപ്പോള്‍ അവനോട് ഉഷയെ പറ്റി ചോദിക്കണം  എന്നു തോന്നി.

ഒരു തരത്തില്‍ അതടക്കി, വീണ്ടും ഞങ്ങള്‍ മുന്നോട്ട് നടന്നു. ബേയിലേക്ക് തന്നെ ചെന്നെത്തി.

പടിഞ്ഞാറേക്ക് വ്യൂ. ചൂട് അധികമില്ല എങ്കിലും നല്ല സൂര്യപ്രകാശം, പടിഞ്ഞാറേക്ക് നോക്കുമ്പോള്‍ വലുതായി ഒന്നും  കാണാനാവില്ല എന്നു മാത്രം.

അല്പം  കൂടി നടന്നിട്ട് ഞങ്ങള്‍ ഒരു ചാരുബെഞ്ചില്‍ ചെന്നിരുന്നു. അതിനടുത്തുള്ള നടവഴിയിലൂടെ ആള്‍ക്കാര്‍ നടക്കുകയും ഓടുകയും സൈക്കിള്‍ സവാരി ചെയ്യുകയും  ഒക്കെ ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രണ്ട് പുരുഷന്മാര്‍ ഒന്നിച്ച് ഒരു ബെഞ്ചില്‍ വേറെയെങ്ങും  ഇരുപ്പില്ല. ഞങ്ങള്‍ക്ക് തമ്മില്‍ ഗണ്യമായ അകലമുണ്ടായിരുന്നിട്ടും കൂടി, കാണുന്നവര്‍ ശ്രദ്ധിച്ചാല്‍ അവര്‍ ഞങ്ങളെ പറ്റി എന്തു ചിന്തിക്കുമെന്ന് ഒരു കൗതുകം  മനസ്സാ തോന്നിപ്പോയി. പക്ഷെ, ചുറ്റും  നടക്കുമയും  ഓടുകയും  ഉല്ലസിക്കുകയും  ചെയ്യുന്നവര്‍ താന്താങ്ങളുടെ ലോകങ്ങളില്‍ മുഴുകിത്തന്നെയായിരുന്നു.

ഇത് സതേണ്‍ കാലിഫോര്‍ണിയ. ഇവിടെ മറ്റുള്ളവരെ പറ്റി ചിന്തിച്ച് മെനക്കെടാന്‍ ആര്‍ക്കു നേരം? തന്നെയുമല്ല, ഇവനെന്റെ നല്ല സുഹൃത്തുമാണു്; ഇടയ്ക്കിടെ തമ്മില്‍ കാണാറും മിണ്ടാറുമില്ലെങ്കിലും.

വെറുതെ ഓരോന്നു പറയുന്നത് നിര്‍ത്തി ഗുര്‍ദീപ് മൂകനായി. അനന്തതയിലേക്ക് കണ്ണു` പായിച്ച് ഞാനും നിശ്ശബ്ദനായി.

അവനോട് ഒന്നും  ചോദിക്കണമെന്നോ, സംസാരിക്കണമെന്നോ ഒന്നും  തോന്നിയില്ല.

കുറേ നേരം  ഞങ്ങളവിടെയിരുന്നു, ഇരുള്‍ പരക്കും  വരെയും, ഒന്നും   മിണ്ടാതെ.

തിരികെ ഞങ്ങള്‍ മുറിയിലേക്ക് നടന്നെത്തുമ്പോള്‍ രാത്രി കറുക്കാന്‍  തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവനു തിരികെ ഇന്നു തന്നെ പോവേ‌ണ്ടതുണ്ട്. രണ്ടര മണിക്കൂറോളം  കാര്‍ യാത്രയുണ്ടവനു തിരികെ.

താരയോട് യാത്ര പറഞ്ഞവന്‍ മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി, അവനൊപ്പം   ഞാനും.

"ഹാങ്ങ് ഇന്‍ ദേര്‍, ബഡ്ഡി..!"  എനിക്ക് പറയാനെത്രെ എളുപ്പമാണു്..

അവന്റെ വണ്ടി ഇവിടെ  പുറത്തെവിടെയോ ആണു് പാര്‍ക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.  അകലെ എവിടെയോ നിന്നോ അവന്റെ കാര്‍ തന്റെ സ്ഥാനം  വിളിച്ചറിയിച്ചു കൊണ്ട് ക്ള്ക്ക്  ക്ളക്ക് എന്നു ചിലച്ചു.  നടക്കേണ്ട ദിശ മനസ്സിലായപ്പോള്‍, കൈവീശി യാത്ര പറഞ്ഞവന്‍ പുറത്തിറങ്ങി നടന്നു.

ഇരുട്ടിലവന്റെ രൂപം  നടന്നു മറഞ്ഞിട്ടും, അവന്റെ ഷൂവിനുള്ളിലെ വെളുത്ത സോക്സ്  കുറേ നേരം  കൂടി കാണാമായിരുന്നു.



കതകടച്ച് അകത്തു വന്നപ്പോള്‍ താര ടീവി കാണുകയായിരുന്നു.

"കഷ്ടമുണ്ടല്ലേ, ഗുര്‍ദീപിന്റെ കാര്യം..?" അവള്‍ ചോദിച്ചു.

"യാ...!" റിമോട്ട് കണ്ട്രോള്‍ തപ്പിയെടുത്ത് ചാനല്‍ മാറ്റുന്നതിനിടയില്‍ ഞാന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു, അലക്ഷ്യമായെന്നോണം.

കുടുംബം

"പോടാ പട്ടീ...!"

എറിയാനാഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന അവന്റെ കൈയ്യിലിരുന്നു വലിയൊരു കല്ല് തിളങ്ങുന്നു.

"പട്ടീന്നോ..? പട്ടി നിന്റെ അപ്പനാടാ തെണ്ടീ..!"

മെറ്റല്‍ കൂനയില്‍ നിന്നു മറ്റവനും കുനിഞ്ഞെടുത്തു ഒരു കല്ല് ; മുഴുത്തതൊരെണ്ണം.

"എന്തുവാടാ അവിടെ..?!"

കൈലിയുടുത്തൊരാള്‍ പറമ്പില്‍ നിന്നും കയ്യാല ചാടി വന്നു. രണ്ടിനേം ഓരോ കൈയ്യാലെ ചെവിക്ക് തൂക്കി മാറ്റി നിര്‍ത്തി ഓരോ പെടയും വെച്ചു കൊടുത്തു.

"കൊടുക്ക് ഓരോന്ന്.." വീടിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്തു നിന്നും ശിക്ഷ ശരി വെച്ചു കൊണ്ടവരുടെ അമ്മയുടെ ഒച്ചപൊന്തി.

കല്ലുകള്‍  താഴെയിട്ടിട്ട് കുട്ടികള്‍ അമ്മേയെന്നു വിളിച്ചു കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അടുക്കളഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു.

റ്റാരോ

മലകള്‍ തമ്മില്‍ ചേരുന്നിടത്തെ വിടവിലാണു് പാടങ്ങളുള്ളത്. ചിലയിടങ്ങള്‍ അപ്പുറവും ഇപ്പുറവുമായി മാത്രം മലകളുള്ളപ്പോള്‍ മറ്റ് ചിലയിടങ്ങളില്‍ മൂന്നും നാലും മലകള്‍ക്കിടയിലാവും വിസ്തൃതിയേറിയ വയലുകള്‍ പരന്നു കിടക്കുന്നത്. എന്തു വീതിയുണ്ടെന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ ദാ ഇത്രയും വീതിയെന്നു നിങ്ങള്‍ കണ്ടറിയേണ്ട കാര്യമാണു. മീറ്റര്‍ കണക്കും ഫീറ്റും ഒന്നും കഥയ്ക്ക് വഴങ്ങാത്തതിനാല്‍, മറ്റൊരു രീതി നോക്കട്ടെ: ഒരു സാരി നിവര്‍ത്തി ഒരറ്റം മുതല്‍ അതിന്റെ മറ്റേയറ്റം വരെ വലിച്ചു പിടിച്ചാലുള്ള നീളമില്ലേ? ചിലയിടങ്ങളില്‍ വീതി നാലു സാരിയുടെ നീളം. മറ്റ് ചിലയിടങ്ങളില്‍ കുറുകെ എത്ര സാരി പിടിച്ചാലാവും അളക്കാനാവുക?

പരന്നും കുറുകിയും വയല്‍പാടങ്ങള്‍, മലകള്‍ ഇഴചേരുന്നിടങ്ങളിലെല്ലാം പരന്നു പരന്നു കിടക്കുന്നൂവെന്ന് സാരം.

വയലുകളെന്നു പറയാനാവുമോ? ഒരു സമയത്ത് ഇവിടങ്ങളില്‍ നെല്ലും വിളകളും തഴച്ചു വളര്‍ന്നതിന്റെ ഓര്‍മ്മയുണ്ട്. താഴെ തോട്ടിറമ്പില്‍ കൊയ്തു് കെട്ടിവെച്ചിരിക്കുന്ന കറ്റകള്‍ ദുര്‍ഘടമായ കയറ്റം താണ്ടി കൊയ്ത്തുകാര്‍ മുകളില്‍ കൊണ്ടു വന്നിടും. കമ്പം കയറി കറ്റകള്‍ ഞാനും ചുമന്നിട്ടുണ്ട്. അരിവാളോടി മുറിഞ്ഞ തണ്ടുകളിലൂടെ വിളഞ്ഞ നെല്‍ത്തണ്ടകളുടെ സുഖകരമായ മണവും, നെല്ലിലയുടെ അരവും, കറ്റകളില്‍ തങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന വെള്ളത്തുള്ളികളുടെ അത്ര സുഖകരമല്ലാത്ത തണുപ്പും.

തഴമ്പായ കെട്ടി കളമൊരുക്കി കറ്റ ചവിട്ടി മെതിച്ച് പാറ്റി, ആകെക്കൂടെ നല്ല രസം. മണ്ണെണ്ണ വിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ രാവേറുന്ന വരെയും ഇതൊക്കെയുണ്ടാവും. ഇതെല്ലാം കണ്ട് ഒരു കോണിലിരുന്നു് ഉറങ്ങിപ്പോയിട്ടുണ്ടാവും. രാവിലെ നോക്കുമ്പോള്‍ മുറ്റവും പറമ്പുമെല്ലാം ഉണക്കാനിട്ടിരിക്കുന്ന കച്ചി ഇടയ്ക്കിടെ ഇളക്കിയിടാന്‍ നല്ല നീളമുള്ള പേരക്കമ്പുകളുമായി വല്യപ്പനും കൂട്ടരും.

കച്ചി ഉണക്കാനിട്ടാല്‍, കോഴികള്‍ക്ക് ഖൊശിയായി. ചിക്കിയും പരതിയും അവ ഇനിയും അടര്‍ന്ന വീഴാഞ്ഞ നെല്‍മണികള്‍ കൊത്തിത്തിന്നുന്നു. ചിലപ്പോള്‍ പച്ച മേഘം പറന്നിറങ്ങുന്ന പോലെ തത്തകളും വന്നു് ബഹളമുണ്ടാക്കി കടന്നു പോവും.

ഇവിടൊക്കെ കൃഷി നിന്നിട്ട് എത്ര നാളായിരിക്കുന്നു. കൊയ്ത്തുകാരായിട്ടും മറ്റുമുണ്ടായിരുന്നവര്‍ കാലക്ഷേപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അവരുടെ പിന്‍മുറക്കാരാവട്ടെ, കൂടുതല്‍ വരുമാനമുള്ളതും ഇത്രയും ആയാസമില്ലാത്തതുമായ മറ്റി ജോലികള്‍ നിത്യവൃത്തിക്കായി സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ചെറുപ്പക്കാരില്‍ ചിലര്‍ ജോലികള്‍ക്കായി വിദേശത്തേക്കും മറ്റിടങ്ങളിലേക്കും പോയിട്ടുമുണ്ട്. കൃഷി ചെയ്യുകാന്നുള്ളത് ചെലവേറിയ ഒരു പ്രക്രിയയായി മാറി. ഒരു തവണ നെല്ലിറക്കാനുള്ള ധനമുണ്ടെങ്കില്‍ ഒരു വര്‍ഷം സുഭിക്ഷമായി അരി കടയില്‍ നിന്നും കാശ് കൊടുത്ത് വാങ്ങിക്കഴിയാമെന്നായി.

വര്‍ഷങ്ങള്‍ അങ്ങനെ പോയി. ഇന്നിപ്പോള്‍ വയല്‍പാടങ്ങള്‍ എന്നു പറയുന്നത് നീതിയല്ല. മലകള്‍ക്കിടയില്‍ ചതുപ്പ് പരന്നു കിടക്കുന്നു എന്നതാവും കൂടുതല്‍ യോജിക്കുന്നത്. ചതുപ്പില്‍, ഇടതൂര്‍ന്ന് ചേമ്പു് വളരുന്നു. ഒരു കാറ്റടിക്കുമ്പോള്‍ എത്ര ചേമ്പിലകളുണ്ടാവും തലയാട്ടാന്‍?

മഞ്ഞപ്പശു ഒരിക്കല്‍ പെറ്റത് അവധിക്ക് വന്നപ്പോഴാണു്. സാധാരണ പശുവും ആടുമൊക്കെ പ്രസവിക്കുമ്പോള്‍ കുട്ടികളെ ആ പ്രദേശത്തു് നിന്നു തന്നെ നിഷ്ക്കാസനം ചെയ്തിരുന്നു. അത്തവണ, എന്തോ, ക്ടാവിനെ കാണാനും തൊടാനുമൊക്കെ അനുവാദം കിട്ടി, മുതിര്‍ന്നതു കൊണ്ടാവണം. വലിയ കൊട്ടയില്‍ വാഴയില നിരത്തി തള്ളപ്പശുവിന്റെ മാച്ചും മറ്റും തലച്ചുമടായി കൊണ്ടു വന്നു് ദാ ഇവിടെ എവിടെയോ ആയിരുന്നു കുഴിച്ചിട്ടത്. ഏകദേശം ഊഹം പറയാമെന്നേയുള്ളൂ, തൂര്‍ന്ന പച്ചപ്പോടെ ചതുപ്പില്‍ ചേമ്പിലകള്‍ അവിടെ അടയാളമായി വരമ്പുകള്‍ ചേരുന്നിടം കാഴ്ചയില്‍ നിന്നും മറച്ചു പിടിക്കുന്നു.

ചേമ്പിന്റെ തണ്ട് കൂട്ടാന്‍ വെയ്ച്ച് കഴിച്ചിട്ടുണ്ട്. സെലറിയെക്കാളും നന്ന്, രുചിയും ഭേദം. ഒരു വിമാനയാത്രയില്‍ ലഘുഭക്ഷണത്തിനായിട്ട് ഒരിക്കല്‍ കിട്ടിയത് റ്റാരോ ചിപ്സാണു്. ചേമ്പിന്റെ കിഴങ്ങ് ചെറിയ പാളികളായി അരിഞ്ഞ് കറുമുറെ വറുത്തെടുത്തതിനു നല്ല രുചിയുണ്ടായിരുന്നു.

തിരികെ നടക്കുമ്പോള്‍ പാതയോടടുത്ത് ചതുപ്പില്‍ നിന്നും ഒരൂക്കന്‍ ചേമ്പ് ആയാസപ്പെട്ട് പിഴുതെടുത്തു. ചേറു് മൂടിയ അടിഭാഗം തോട്ടിലെ വെള്ളത്തിലിട്ട് ഉലച്ചു. മുഴപ്പുള്ള കിഴങ്ങാണു, അതു പൊട്ടിച്ചെടുത്തു. തലപ്പ് തിരിയെ ചതുപ്പിലേക്കെറിഞ്ഞു കളഞ്ഞു. ഒഴുകുന്ന വെള്ളത്തില്‍ കുന്തിച്ചിരുന്നു് കിഴങ്ങ് കഴുകി വൃത്തിയുള്ളതാക്കി.

ഇത്രയും വലിപ്പമുള്ളവ ഇനിയും ഈ ചതുപ്പില്‍ ഒരുപാടുണ്ടെങ്കില്‍, ഒരു റ്റാരോ ചിപ്സ് കമ്പനിയുണ്ടാക്കിയാലോ? ഇവനെ അരിഞ്ഞ് സണ്‍ഫ്ളവര്‍ എണ്ണയിലോ മറ്റോ മൊരിച്ചെടുത്ത് പകിട്ടുള്ള കവറിനുള്ളിലാക്കി വിറ്റാല്‍ ഒരു പക്ഷെ ഹിറ്റായേക്കും. എന്നാലോ, തൊഴില്‍ സമരം, കറന്റ് ക്ഷാമം. വിളവെടുക്കാന്‍, ഈ ചതുപ്പിലാഴ്ന്ന് കിടക്കുന്ന തുണ്ടുകളുടെ ഉടമസ്ഥരാരോക്കെ എവിടൊക്കെയാവും?

ചേമ്പ് പൊട്ടിയയിടത്തെ കൈവെള്ള ചൊറിയുന്നുണ്ട്. ചൊറിയന്‍ ചേമ്പാണെങ്കില്‍ ആരേലും ആ ചിപ്സ് കഴിക്കുമോ?

തോട്ടില്‍ നിന്നു കൊണ്ടു തന്നെ കിഴങ്ങ് ആയത്തില്‍ ചതുപ്പിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. അത് ചെന്നു് വീണിടത്തെ ചേമ്പിലകള്‍ക്ക് തെല്ലുനേരത്തെ തലയാട്ടം. കുതിച്ചൊഴുകുന്ന തെളിവെള്ളത്തില്‍ കാലും കൈയ്യും മുഖവും കഴുകിയിട്ട് പണ്ട് കറ്റ ചുമന്ന് പോയ വഴിയുടെ ദുര്‍ഘടമായ ബാക്കിയിലൂടെ മുകളിലേക്ക് തിരികെ നടന്നു തുടങ്ങി.

പിന്നില്‍, പരന്നു കിടക്കുന്ന ചതുപ്പ്. മറഞ്ഞു പോയ ഒരു ജനതയ്ക്ക് അന്നമേകിയ തുണ്ടങ്ങള്‍ ഒരോന്നിനും ഓരോരോ കഥകള്‍ പറയാനുണ്ടാവും. അവയെല്ലാം ഒരറ്റം മുതല്‍ എവിടെയോ ഉള്ള മറ്റേയറ്റം വരെ പച്ച നിറമുള്ള വിസ്മൃതിയില്‍ പൂഴ്ന്നു് കിടന്നു.

ചെക്ക്പോയിന്റ്

കുറേ നേരമായിട്ട് സെല്‍ഫോണ്‍ ഉണരുവാനുള്ള സമയമായി എന്നറിയിക്കുന്നു. അതിനെ അവഗണിച്ച് പതിവു പോലെ ചുരുണ്ടി കൂടി കിടന്നു.

"ഓഹ്! എഴുന്നേല്‍ക്കാനല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ എന്നുമെന്തിനാ ഈ കുന്തം വെയ്ക്കുന്നത്..?"

അവള്‍ അലോസരപ്പെട്ട് കിടക്കയില്‍ നിന്നുമെഴുന്നേറ്റ് പോയി, സെല്‍ഫോണിന്റെ അലര്‍ച്ചയെ ഈര്‍ഷ്യയോടെ കുത്തിക്കുത്തി നിര്‍ത്തലാക്കി.

നീലപ്പൂക്കളുള്ള വിരിപ്പിന്റെ അങ്ങേ വശത്തിനു അവളുടെ ചൂട് ബാക്കിയുണ്ട്. അതിനു മേലോട്ട് ഡയഗണലായിട്ട് പരന്നു കിടന്നു.

പതിവിനു വിപരീതമായി, സൂര്യപ്രകാശമുള്ള പ്രഭാതം. നാലു് ദിവസമായിട്ട് ചിറുപിറാന്ന് പെയ്യുന്ന മഴ നിന്നത് ഇന്നലെ രാത്രിയിലാണു്. കിടപ്പു് മുറിയുടെ ജനാലയിലൂടെ അപ്പുറത്തെ കിന്നിന്‍പുറത്ത് വളരുന്ന മേപ്പിള്‍ മരങ്ങളുടെ ഇടതൂര്‍ന്ന പച്ചപ്പ്. ചെവി കൂര്‍പ്പിച്ചാല്‍, ഫാനിന്റെ ശബ്ദത്തിനിടയിലൂടെയും ചെറിയ കിളികളുടെ ശബ്ദം അരിച്ച് വരുന്നതറിയാം.

നല്ല ഉഷാറ് തോന്നുന്നു. എന്തൊരു നല്ല ദിവസം..!

നാട്ടില്‍ അച്ഛനു അസുഖം കുറവുണ്ട്. അനുജന്റെ പരീക്ഷകള്‍ എളുപ്പമായിരുന്നു എന്നവന്‍ എഴുതിയിരുന്നു. ഇന്നലെ അനന്തരവളെ പാര്‍ക്കിലും കൊണ്ട് പോവാനായി.

റ്റുഡേ ഈസ് ഗോയിങ്ങ് ടു ബി ഏ ഗുഡ് ഡേ..!

ഒന്നല്ലെങ്കില്‍ മറ്റെന്തെങ്കിലും അല്ലലില്ലാതെ എത്ര ദിവസങ്ങളാണു് ഇങ്ങനെ തുടങ്ങാനായിട്ടുള്ളത്?

തലയിണക്കിടയിലെ വേദപുസ്തകത്തില്‍ കൈ തടഞ്ഞു. ദൈവമേ, ഇങ്ങനെയൊരു നല്ല ദിവസം തന്നതിനു നിനക്ക് ഞാന്‍ നന്ദി പറയുന്നു.

ഒരു നിമിഷമെടുത്ത് ഈ നിമിഷത്തെ ഞാനൊന്ന് ചെക്ക്‌‌പോയിന്റ് ചെയ്തോട്ടെ. ഗെയിം ഭ്രാന്തിന്റെ ദിവസങ്ങളില്‍ നിന്നും നേടിയ ശീലം. ലിവിങ് ഇന്‍ ദ മൊമെന്റ്!

ഇതു പോലെ ചെക്ക്‌‌പോയിന്റുകള്‍ സേവ് ചെയ്ത ദിവസങ്ങളും കുറവാണു. സമയം മോശമായതു കൊണ്ടല്ല - ഇങ്ങനെ ദീര്‍ഘമായി അവലോകനം ചെയ്യാനുമൊന്നും സന്ദര്‍ഭം ഒത്ത് വരാറില്ല തന്നെ.

എഴുന്നേല്‍ക്കട്ടെ, അല്ലെങ്കില്‍ ആപ്പീസിലെത്താന്‍ വൈകും.




കുളിച്ച് ഒരുങ്ങിയിറങ്ങി.

തുടക്കത്തില്‍ സുഗമമായിരുന്ന ട്രാഫിക് പെട്ടെന്നു് വികൃതമായി. ബമ്പര്‍ റ്റു ബമ്പര്‍ ട്രാഫിക്കിനിടയില്‍ ഞെരുങ്ങി നീങ്ങവേ സെല്‍ഫോണടിച്ചു.

അവളാണു്, കോള്‍ എടുത്തു.

ടെസ്റ്റ് റിസള്‍ട്ടുമായി ഡോക്ടറിന്റെ ഓഫീസ് വിളിച്ചിരുന്നൂന്ന്.

മറുതലയ്ക്കല്‍ അവള്‍ കരയുകയാണു്.

ഒന്നും പറയാനില്ല, ഫോണ്‍ ഡിസ്‌‌കണക്റ്റ് ചെയ്തു.

കണ്ണു് നിറഞ്ഞ് നിറഞ്ഞു വരുന്നു. ഇനി അതു മതി എവിടേലും ചെന്നിടിക്കാന്‍.!

രാവിലത്തെ ചെക്ക്‌‌പോയിന്റ് ഓര്‍മ്മ വന്നു.

ചെക്ക്‌‌പോയിന്റ്! തേങ്ങാക്കൊല!

ജിങ്സ്ഡ്! അതും ഇങ്ങനെ!

"യൂ ഫക്കിങ്ങ് ആസ്‌‌ഹോള്‍, യൂ ഹാഡ് റ്റു ഫക്ക് ഇറ്റ് ഓള്‍ അപ്പ്.! ഡിഡ്ന്റ് യൂ..!?"

മേഘങ്ങളകന്ന നീലനിറമുള്ള ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി അലറാതിരിക്കാനായില്ല!


ചെക്ക്‌‌പോയിന്റ്,checkpoint - checkpoints are locations in a computer or video game where a player's status is saved. more