Monday, April 04, 2005

നീലവെളിച്ചം

ഇനിയെന്തു വേണം? സുന്ദരിയായ ഇണ, അരോഗദൃഡഗാത്രരായ മക്കള്‍. തന്റെ വലിയ അല്ലലില്ലാത്ത ജീവിതം എത്ര ധന്യമെന്നു ചിന്തിക്കാതിരിക്കാന്‍ അവനു കഴിഞ്ഞില്ല.

ആകാശത്തില്‍ നിറയെ നിരന്നിരിക്കുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കിയവന്‍ കണ്ണ്‌ ചിമ്മി.

എത്ര സുന്ദരമായ ദൃശ്യം.

പൊടുന്നനെ, നിലാവിനു ഭംഗിയേറിയ പോലെയവനു തോന്നി.

ഒരഭൌമപ്രകാശം അടുത്തു വരുന്നതവന്‍ കണ്ടു. മുത്തശ്ശിക്കഥകളിലെ വനദേവതയാവുമെന്നു അവന്റെ മനം പറഞ്ഞു. തന്റെ കുട്ടിത്തം മാറാത്ത മനസ്സിന്റെ നൈര്‍മല്യമോര്‍ത്തവന്റെ ചുണ്ടിലൊരു ചെറുപുഞ്ചിരി വിടര്‍ന്നു.

മനം മയയ്ക്കുന്ന ആ നീലവെളിച്ചം അപ്പോഴും അടുത്തു വരികയായിരുന്നു.

* * *

തവളപിടുത്തക്കാരന്‍ പൊടിമോന്റെ ഈറക്കൂടയുടെയുള്ളില്‍ വിടവുകളിലൂടെ അരിച്ചെത്തുന്ന പെട്രോമാക്സിന്റെ വെളിച്ചം അവനെ ഇപ്പോള്‍ ചെറുതായി അലോസരപ്പെടുത്തി തുടങ്ങിയിരുന്നു.

No comments: