Thursday, May 19, 2005

പുത്രിയും വേലിചാടി...

കരുമുരളീരവത്തില്‍ (1) പെട്ടൊടുവില്‍ പിതാവിനും പുത്രനും പിന്നാലെ പുത്രിയും വേലിചാടി. (2)

ചാടുമെന്നെല്ലാരും പ്രതീക്ഷച്ചതാണെങ്കിലും...

കുടുംബവാഴ്ചയെന്നു തോന്നിപ്പിക്കാതിരിക്കാന്‍ തത്കാലം സ്ഥാനമാനങ്ങളും ഭാരവാഹിത്വങ്ങളുമൊന്നും സ്വീകരിക്കുന്നില്ലത്രേ. അതൊക്കെ പൊതുജനമെന്ന കഴുതയുടെ കണ്ണില്‍ മണ്ണിട്ടു അധികാരത്തില്‍ വരുമെങ്കില്‍ അപ്പോഴേക്കും മതിയല്ലോ?

ഇവരു പണ്ടു കരുരാജാവിന്റെ നല്ലകാലത്തു KSFEയുടെയോ KTDCയുടേയൊ ഏതോ ഒന്നിന്റെ ചെയര്‍പേഴ്സണായിരുന്നു.

രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ജനതിക പൈതൃകം എന്തൊരനുഗ്രഹമാണു? തലമുറ പരമ്പരകള്‍ക്കു വേണ്ടി അക്ഷയപാത്രം കിട്ടുന്നതിനേക്കാള്‍ നല്ലതാണു അച്ഛനൊരു കുടിലന്‍ രാഷ്ട്ര"സേവക"നാകുന്നത്‌.

ഈക്കഥയറിയാമോ?

കാക്കക്കൂട്ടിലാണു കുയില്‍ മുട്ടയിടുന്നതു. കാഴ്ചയില്‍ കാക്കമുട്ടകള്‍ പോലെയിരിക്കുമത്രേ കുയില്‍ മുട്ടകളും. എണ്ണാനറിയാത്തതു കൊണ്ടു കാക്ക പണിപ്പെട്ടു അടയിരുന്നു വിരിയിക്കും. വിവരമില്ലാത്തതു കൊണ്ട്‌ എക്സ്‌ട്രാ മുട്ടകള്‍ വിരിഞ്ഞാലും അതു തന്റേതല്ലെന്നു അറിയുന്നതു കുയിലുണ്ണികളും ഉണ്ണിച്ചികളും പറക്കമുറ്റിയിട്ടു കാ കാന്നു കാറേണ്ടുന്നതിനു പകരം പാരമ്പര്യവാസനയാല്‍ കൂജനം പാടാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോളാണു. അന്നേരമാണു രുദ്രയായി തള്ളകാക്ക കൂവുന്ന "സന്തതി"യെ ഓടിച്ചു വിടുന്നതു. സംഹരിക്കാതെ അതിനെ വിടുന്നതൊരു പക്ഷെ, തന്റേതല്ലേ, പൊന്‍കുഞ്ഞല്ലേന്നു കരുതിയിത്രയും പോറ്റിയതല്ലേ, എന്നു കരുതിയാവും.

ഇനി കാക്കയുടെ കഥയോ? പണ്ടു ദേവമൈഥുന വേളയിലൊന്നു ഒളിഞ്ഞു നോക്കിയതിനു കിട്ടിയതാണാ ചരിഞ്ഞ നോട്ടം.

"അയ്യോ കാക്കേ, പറ്റിച്ചോ...!??" എന്ന പാട്ടു കേള്‍ക്കാത്ത/പാടാത്ത മലയാളിയില്ല.

മൃതപ്രായരായി അവശരായ മൃഗങ്ങളെ അവരുടെ മരണമറിയിക്കുന്നതു, കാക്ക വന്നതിന്റെ ചന്തിക്കു കൊത്തിയാണു.

ഈ കള്ളക്കാക്കകളും കുയിലുകളും പിന്നെ ബാക്കി രാഷ്ട്രീയശ്രേഷ്ഠന്മാരും നാടിനെ മുടിച്ചു സ്വന്തം കാര്യവും, സ്വന്തം പിള്ളേരുടെ ഭാവിയും സുരക്ഷിതമാക്കാന്‍ വ്യഗ്രതപ്പെടുമ്പോള്‍, യുവത്വം സ്വന്തം വീട്ടുമുറ്റങ്ങളിലിരുന്നു ചൊറികുത്തുന്നു... അതില്‍ ചൊറികുത്തി മടുത്തവര്‍ മുണ്ടും തറ്റുടുത്തു അകലങ്ങളിലും വിദേശങ്ങളിലേ കുഗ്രാമങ്ങളിലും അഷ്ടിക്കായ്‌ അലയുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെയല്ല, അച്ഛന്റെ സ്വന്തം നാടു തന്നെ, എന്റെ കേരളം.

1 comment:

evuraan said...

കരുവീര ചരിതം - ഇവിടെ അതിന്റെ പ്രതിഫലനമല്‍പ്പം കാണാം.