Monday, September 04, 2006

പരാജിതന്‍

പാത്രം കലമ്പുന്ന ശബ്ദമുയര്‍ന്നു. നേരം വെളുത്തിരിക്കുന്നു, അയാള്‍ കണ്ണുകള്‍ മെല്ലെ തുറന്നു നോക്കി.

ലീല എഴുന്നേറ്റ് പോയിരിക്കുന്നു. താനറിഞ്ഞതേയില്ല.

എപ്പോഴാവും അവള്‍ പോയത്? ആവോ..

അയാളെഴുന്നേറ്റിരുന്നു. ഇനി, കിടന്നാല്‍ ശരിയാകില്ല. നേരം വൈകിയെങ്കില്‍ ഇന്നത്തെ കാര്യവും കുഴഞ്ഞതു തന്നെ.

അടുക്കളയില്‍, വിറകുണങ്ങാനടുക്കിയിരിക്കുന്ന ചേരിയിലെ മണ്‍കലത്തില്‍ നിന്നും ഒരു പിടി ഉമിക്കരിയും വാരി പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

“എഴുന്നേറ്റോ..?” അവള്‍ കുന്തിച്ചിരുന്ന്‌ പാത്രങ്ങള്‍ മെഴുകുകയാണ്.

“ങും..”

കിഴക്കോട്ട് ചെരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന പൂവന്‍ വാഴയുടെ ചുവട്ടില്‍ മൂത്രശങ്ക തീര്‍ത്ത ശേഷം, കൈക്കുമ്പിളിലെ ഉമിക്കരി വാരി പല്ലു തേയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി.



മുണ്ടു ചുറ്റുന്നതിനിടയില്‍ വണ്ടിയുടെ ഇരമ്പം. തത്രപ്പെട്ട് പുറത്തേക്ക് പായുന്നതിനിടയില്‍, വാട്ടിയ കോഴിമുട്ടയുമായി അവളോടിയെത്തി.

“ഇന്നാ...! ഉപ്പും കുരുമുളകും ഞാനിട്ടിട്ടുണ്ട്...!”

കുടയും, കറുത്ത തുകല്‍ ബാഗും ഒരു കൈയ്യിലും, മറുകൈയ്യില്‍ മുട്ടയും പിടിച്ചു കൊണ്ട് റോഡിലേക്ക് ഓടിക്കയറി.

ഓട്ടത്തിനിടയില്‍ ഒരു വിധത്തില്‍ ഒറ്റ വലിക്ക് മുട്ട കുടിച്ചു തീര്‍ത്തു.

മുട്ടയ്ക്ക് നല്ല സ്വാദ്..! ഇന്നല്പം വൈകിപ്പോയി.. അല്ലെങ്കില്,‍ മുട്ടയ്ക്കൊപ്പം അര ഗ്ലാസ്സ് പാലും കൂടിയുള്ളതാണ്.




ഒരു ദിവസം കൂടി അങ്ങിനെ തീരുന്നു. സമയത്തിനു വണ്ടിയും വന്നു. ഹാവൂ, ഇനിയധികം ദൂരമില്ല വീട്ടിലേക്ക്.

എങ്കിലും, ക്ഷീണിച്ചു പോയിരിക്കുന്നു. ഉച്ചയ്ക്കൂണു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ തുടങ്ങിയതാണൊരു തലവേദന. എവിടെയെങ്കിലും ഒന്ന് കിടന്നാല്‍ മതിയെന്നായിരുന്നു.

എവിടെ കിടക്കാന്‍? ആ സ്വാമിയുടെ ചില നേരത്തെ ഇടപെടലുകള്‍ കണ്ടാല്‍, സര്‍ക്കാരാപ്പീസല്ല, അയാള്‍ടെ വീട്ടുവേലക്കാരനാണ് താനെന്നു തോന്നിപ്പോകും.

“പാണ്ടിക്കഴുവേറി..!” അയാള്‍ മനസ്സാ സ്വാമിയെ ഭര്‍ത്സിച്ചു,.




“പങ്കജാ..!”

വണ്ടിയിറങ്ങി വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള് പിന്നില്‍ നിന്നൊരു വിളി.

നളിനിയമ്മായിയാണ്, അമ്പലത്തിലേക്കാവും.

“വേണ്ടാടാ.. നില്‍ക്കണ്ടാ.. വേഗം വീട്ടിലെത്തുക്കോളൂ..”

അമ്മായിയുടെ വാതം പിടിച്ച കാലുകളുടെ മന്ദഗതിയ്ക്കൊപ്പം താന്‍ എപ്പോഴും നില്‍ക്കാറുള്ളതാണല്ലോ?

“ഉം.., അവിടൊരു വിശേഷമുണ്ടിന്ന്, വേഗം ചെല്ലൂ കുട്ടീ...!”

“എന്തു വിശേഷം..?” അയാള്‍ക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല.

അമ്മായിയുടെ മുഖത്തൊരു ചിരി വിടര്‍ന്നു: “വേഗം ചെല്ലെടാ...! അവളു പറയും നിന്നോട്... ഇനി ഞാ‍നായിട്ട് ഒന്നും അറിയിക്കുന്നില്ലേ..!”

അയാള്‍ക്ക് തമാശ തോന്നി.

ആങ്ഹ്.. എന്തുമാകട്ടെ. വീട്ടിലേക്ക് വലിച്ചു നടന്നു.



ലീലയുടെ അമ്മ ഉമ്മറത്തിരിക്കുന്നു. ഓഹ്, ഇതാണോ വല്യ വിശേഷം..!!? ഒന്നരക്കാതം നടന്നാലവരുടെ വീടെത്തും.

അവരുടെ മുഖവും വിടര്‍ന്നിരിക്കുന്നു, ആഹ്ലാദത്താല്‍.

ഇതെന്തു പുകില്‍?

അയാള്‍ക്ക് പിന്നാലെ, ഒരു മന്ദസ്മിതത്തോടെ, അവരും കിടപ്പുമുറിയിലെത്തി.

“ലീലേ..! ഇതാ പങ്കജനെത്തി..!”

ലീല ‍ കിടക്കുകയാണ്, കട്ടിലില്‍ നിന്നും അവള്‍ ആയാസപ്പെട്ട് എഴുന്നേല്‍ക്കാനാഞ്ഞു.

“പങ്കജാ, അവള്‍ക്ക് വിശേഷം ആയിരിക്കുന്നൂ, മോനേ...!!”

ങ്ഹേ..? നേരോ..?

മറുപടിയെന്നോണം, അവളുടെ സ്വതവേ ചുവന്ന മുഖം കൂടുതല്‍ ചുവക്കുന്നു.




“വേണ്ട, എഴുന്നേല്‍ക്കണ്ടാ.., കിടന്നോളൂ... ഞാനിപ്പോ വരാം...”




കൈയ്യിലിരുന്ന സാമഗ്രികള്‍ താഴെയിട്ടിട്ട്, ധിടുതിയില്‍ അയാള്‍ വായനാ മുറിയിലേക്കോടി.

നിരനിരയായി അടുക്കി വെച്ചിരിക്കുന്ന പുസ്തകങ്ങള്‍. അക്കൂട്ടത്തിലെ വലിയൊരു പുസ്തകത്തില്‍ നിന്നും അയാളൊരു കവറ് പുറത്തെടുത്തു.

അതും തെരുപ്പിടിച്ച് ശൂന്യതയിലേക്ക് നോക്കി നില്‍ക്കവേ, ചായയുമായ് വാതില്‍ കടന്ന്‌ അമ്മയെത്തി.

അമ്മ..! അമ്മ ഇവിടുണ്ടായിരുന്നോ..?

“ങ്ഹാ... നീ വന്നോ..!? ദാ, ചായ...”

“ഈശ്വരന്‍ കാത്തു..!! നീയറിഞ്ഞില്ലേ മോനേ, വിശേഷം....!!?” അമ്മയുടെ മുഖത്തും സന്തോഷം തിരതല്ലുന്നു...



ഒരു നിമിഷം തരിച്ചു നിന്ന ശേഷം, അയാള്‍ മന്ദഹസിച്ചു.

“ഉവ്വമ്മേ, അറിഞ്ഞു...!”

“എല്ലാരും എത്ര വര്‍ഷങ്ങളായി കൊതിച്ചതാ.., മക്കളേയിത്...!?” അമ്മ തുടരുകയാണ്.

അയാള്‍ കൈയ്യിലിരുന്ന കടലാസ്സുകള്‍ പുസ്തകത്തിനുള്ളിലേക്ക് തിരികെ വെച്ചു്, ചായ ഊതിക്കുടിച്ചു കൊണ്ട് അമ്മയോടൊപ്പം ലീലയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.



ഭിഷഗ്വരന്മാര്‍ സ്ഥിരീകരിച്ച ഷണ്ഡത്വത്തിന്റെ വിധിവിഹിതം‍ ആ വലിയ പുസ്തകത്തിന്റെ താളുകള്‍ക്കിടയില്‍ ഞെരിഞ്ഞമര്‍ന്നു, ആരും കാണാതെ...!

19 comments:

gfdgfdg said...

വരികള്‍ക്കിറ്റയിലുള്ള ഗ്യാപ്‌ കുറച്ചാല്‍ നന്നയിരുന്നു.

ദിവ (diva) said...

നന്നായീന്ന് പറയാതെ വയ്യ, ഏവൂരാനേ

പ്രത്യേകിച്ചും തുടക്കത്തില്‍, വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട്.

അവസാനത്തെ ഒരു വരിയില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ ചന്തം കൂടിയേനേ എന്നൊരു ചിന്ത, എന്തേ ?

:)

അനംഗാരി said...

ദിവാ പറഞ്ഞപോലെ അവസാന വരിയൊന്ന് മിനുക്കിയാല്‍ കഥയ്ക്ക് ചന്തം കൂടും. ശൈലി നന്നായിട്ടുണ്ട് ഏവൂരാന്‍.

Kuttyedathi said...

ഭിഷഗ്വരന്മാറ്ക്കും തെറ്റു പറ്റാമല്ലോ. പതിവു പോലെ, മനോഹരമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു ഏവൂരാന്റെ എല്ലാ കഥകളും പോലെ തന്നെ, നാട്ടിന്‍പുറത്തിന്റെ ആ സുഗന്ധം ഇതിലും.

ഇത്തിരിവെട്ടം|Ithiri said...

ഏവൂരാന്‍ ജീ. ഒരു നല്ല കഥ അതുമനോഹരമായി പറയുകകൂടി ചെയ്താല്‍... അസ്സലായി

വല്യമ്മായി said...

നല്ല കഥ.കുട്ട്യേടത്തി പറഞ്ഞ പോലെ ഭിഷ്വഗരന്മാരുടെ നിഗമന്മ് തെറ്റായിക്കൂടെ.വെറുതെയെന്തിനാ ആ പാവം പെണ്ണിനെ സംശയിക്കുന്നത്.

വക്കാരിമഷ്‌ടാ said...

ഭിഷഗ്വരന് തെറ്റുപറ്റി എന്ന് തന്നെ ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു. അതെ അങ്ങിനെതന്നെ.

നല്ല കഥ, ഏവൂര്‍‌ജീ.

വേണു venu said...

കഥ നാന്നായിരിക്കുന്നു.അവസാനത്തെ വരി വേണമായിരുന്നു എന്നു തന്നെ എനിയ്ക്കു തോന്നുന്നു.
വേണു.

റീനി said...

ഏവൂരാന്‍, കഥ നന്നായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു. അവസ്സാനത്തെ വരി തീര്‍ച്ചയായും വേണം. പക്ഷെ കുറച്ചു ലളിതമാക്കാം എന്നു തോന്നുന്നു.

ഭിഷഗ്വരന്‌ തെറ്റുപറ്റിയതാണോ, അതോ?... അവരുടെ ഫാമിലി പ്രശ്നത്തീന്ന്‌ മാറിനില്‍ക്കുവാണ്‌ നല്ലത്‌, അല്ലേ?

അഗ്രജന്‍ said...

ഭിഷഗ്വരന്‍മാര്‍ക്ക് തെറ്റ് പറ്റിയത് തന്നെ...

അല്ലാതെ, ഉപ്പും കുരുമുളകുമിട്ട, വാട്ടിയ കോഴിമുട്ടയുമായി ഓടിയെത്തുന്ന ലീലയെ സംശയിക്കാന്‍ മനസ്സ് വരുന്നില്ല.

നന്നായിരിക്കുന്നു ഏവൂരാന്‍ ജി.

റീനി said...

ഉപ്പും കുരുമുളകുമിട്ട വാട്ടിയ കോഴിമുട്ടക്ക്‌ വല്ല മെഡിസിനല്‍ വാല്യു..........ഞാനല്‍പ്പം നോസിയാവുന്നു.

കണ്ണൂസ്‌ said...

ആ കടുംകെട്ടിന്റെ സുഖം കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ ഏവൂരാനേ, ഈയിടെയായി.

ഒരു വളരെ സാധാരണ കഥ.

ദില്‍ബാസുരന്‍ said...

എവൂരാന്‍ മാഷേ,
നല്ല കഥ. ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.

തെറ്റ് ആര്‍ക്കും പറ്റാം.(വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനും ലീലയ്ക്കും)

അഗ്രജന്‍ said...

തെറ്റ് ആര്‍ക്കും പറ്റാം.(വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനും ലീലയ്ക്കും)...
ഹഹഹ... ഇത് വല്ലാത്തൊരു മൊതലെന്നെ...

അഗ്രജന്‍ said...

റീനി said...
ഉപ്പും കുരുമുളകുമിട്ട വാട്ടിയ കോഴിമുട്ടക്ക്‌ വല്ല മെഡിസിനല്‍ വാല്യു..........ഞാനല്‍പ്പം നോസിയാവുന്നു.

ഉപ്പും കുരുമുളകുമിട്ട വാട്ടിയ താറാമുട്ട ഇത്തിരി ആശ്വാസം നല്‍കുംന്ന് പറേണ് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

കൈത്തിരി said...

എവൂര്‍ജീ കഥ കൊള്ളാം. മുട്ടവാട്ടി അയാളുടെ പിന്നാലെ ഓടി ഊട്ടുന്ന അവളെ തീരെ സംശയിച്ചില്ല... അയാളൊരു ചെക്കപ്പിനുകൂടെ പോകട്ടെ അല്ലേ...

അരവിന്ദ് :: aravind said...

ഏവൂര്‍ജീ..ഇത് ഏവൂര്‍സ് എഴുതിയതാണോ എന്ന് ഞാന്‍ സംശയിക്കുന്നു.
അഥവാ ആണെങ്കില്‍ തന്നെ ഒരു മൈക്രൊ സെക്കന്റ് കൊണ്ട് എഴുതിയതായിരിക്കും.

ഏവൂരിന്റെ ഈ ബ്ലോഗിനോട് ഒട്ടുമേ നീതി പുലര്‍ത്താത്ത കഥപ്പോസ്റ്റ്.

പി.എസ് :
:-) സോറി ഏവൂര്‍സ്..ഞങ്ങള്‍ അരാധകര്‍ വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യില്ല...നോ കോം‌പ്രമൈസ് ഓണ്‍ ക്വാളിറ്റി..ദാറ്റ് റ്റൂ ഫ്രം യൂ.
:-)

ബിന്ദു said...

വെറുതെ ആ ലീലയെ സംശയിക്കണ്ടാട്ടൊ. വേണേല്‍ ആ ഡോക്ടറെ സംശയിക്കാം.:)
ഇല്ല, ഇതിന് ഓഫടിക്കാന്‍ തോന്നുന്നില്ല.

മൈനാഗന്‍ said...

'ഈയുള്ളവന്‍ പുതിയ പോസ്റ്റ്‌ നാട്ടിയിട്ടുണ്ടേ, മാലോകരേ...!
കടന്നു വരോ... അനുഗ്രഹിക്കോ...!'

നമോവാകം.

മൈനാഗന്‍